Ramses Shaffy - Meneer Koek Lyrics
Meneer Koek die zat rustig en tevreden op het terrasToch kon hij de onrust in zijn handen niet verhelenMeneer Koek kon plotseling soms de neiging niet weerstaanOm zomaar onverwacht een vreemde in 't voorbijgaan te gaan strelenHij bloeide dan van liefde, aaide 'm teder op de wangDe ander zei geschrokken dat hem zoiets ging vervelenMeneer Koek straalde hem toe en zei: Heel even, het duurt niet langDe ander zei: Ja, u maakt me niet gelukkig, alleen bangMeneer Koek stond vredig wat te wachten op de tramKocht een kaartje bij de conductrice van lijn 7Toen ze het wisselgeld gaf, voelde hij haar hand en oToen streelde hij haar neus heel vluchtig, stond even te bevenZe keek hem sullig aan, ze had het niet begrepenHij wilde toch alleen maar wat troost en liefde gevenHij streek onder haar kinnetje en lachte haar maar toeMaar ze trok nijdig de hendel over en zei alleen maar: boeAch broze, breekloze tederheidWint zoveel meer dan de grote gebarenHeb je te veel, dan moet je 't bewarenEens komt de tijd, eens komt de tijdMeneer Koek zat in de schouwburg netjes op de eerste rijNaast hem zat een dikke heer wat lui en lodderig te slapenOp het toneel weerklonk een kus, meneer Koek keek plotselingSmeltend naar zijn buurman, die met grof geschut wat woest begon te gapenHij gaf hem een klein steuntje en trok zijn jasje rechtEn streelde zacht zijn kale bol en zoemde een klein liedjeDe dame aan zijn andere zijde stootte haar vriendin aanEn kraaide in de stille zaal hoestend, proestend: Dat is een mietjeMeneer Koek ging 's morgens zwemmen in het vroege Marnix-badHij deelde 't stille water met een huisvrouw die wou duikenZe dook onder hem door, kwam niet meer bovenMeneer Koek voelde i
